نقد و بررسی بازی Planet of Lana 2

Planet of Lana که در سال ۲۰۲۳ عرضه شد، توانست با خروجی بصری منحصربه‌فرد و سکوبازی استاندارد خود، در کنار اسامی مهمی مانند Inside یا Little Nightmare قرار بگیرد. این دسته از بازی‌ها را سکوبازی پازلی خطاب می‌کنند، اما معمولاً نه سکوها و نه پازل‌ها برای گیر انداختن یا درگیر کردن مخاطب طراحی نشده‌اند. در واقع، از آنجا که راه رفتن گیم‌پلی به حساب نمی‌آید، بازی موانع مختلفی بر سر راه شما قرار می‌دهد تا هم فضاسازی و داستان مورد نظر توسعه‌دهنده را تجربه کنید و هم بازی برایتان یکنواخت و تکراری نشود. Planet of Lana در نسخه اول از همین فرمول پیروی می‌کرد. در بازی دوم ظاهرا این فرصت پیدا شده تا دنیا و پازل‌ها گسترش یابند. بدین صورت بازی تقریبا در هر زمینه‌ای بزرگ‌تر و متنوع شده؛ اما آیا این به نفعش بوده است؟

بیوگرافی و عکس های خصوصی بازیگران سریال کلینیک رویا + اکران مردمی سریال کلینیک رویا

نخست به داستان و نحوه روایت آن می‌پردازیم. در بازی قبلی ما شاهد دنیایی اسرارآمیز بودیم که ربات‌های مهاجم سر و کله‌شان از فضا پیدا شده است. در بازی دوم طبعا آن جادوی اولیه بی‌اثر شده و مواجهه با این دسته از موارد به مانند نسخه اول مهیج نیست. بازی موفق نمی‌شود عنصر آن‌چنان جدیدی معرفی کند تا حس کنجکاوی ما را برانگیزد. در عوض، سعی شده با تظاهر به مرموز بودن، احساس ابهام و اسرارآمیز بودن به پلیر القا شود. در این اثر مردم به زبانی ساختگی سخن می‌گویند و طبعا از زیرنویس هم خبری نیست تا به قول سازنده، شنونده برداشت خودش را داشته باشد.

موضوع یاد شده در بازی قبلی هیچ ایرادی نداشت، منتهی در این قسمت میزان گفت‌وگوها افزایش یافته و ظاهرا اطلاعات مهمی هم ردوبدل می‌شوند که ما هیچ از آن‌ها نمی‌فهمیم. حتی یک شخصیت محوری که باید نجاتش دهیم نیز به درستی معرفی نمی‌شود. در قسمت قبلی می‌شد به‌سادگی فهمید شخصی که باید نجات دهید خواهر یا برادر قهرمان داستان بوده و طبعاً در زندگی لانا از اهمیت بالایی برخوردار است. اما در بازی دوم، تازه بعد از به اتمام رساندن داستان و از طریق جست‌وجو در گوگل متوجه شدم بچه‌ای که باید نجات می‌دادم خواهرزاده لانا است.

همین نجات خواهرزاده هم نمی‌تواند دغدغه مرکزی مناسبی برای بازی باشد. در یک سناریوی کلاسیک، قهرمان باید هدف محوری داشته باشد و برای رسیدن به آن تلاش کند. در Planet of Lana 2 قبیله‌های بیش‌تری را شاهد هستیم که یکی از آنها متخاصم بوده و مواد معدنی آلوده‌ای را استخراج می‌کند. خواهرزاده‌ی لانا اتفاقی و نه لزوما از روی خصومت دشمن، دچار آلودگی گازهای یک سنگ معدنی می‌شود و شما اکثر بازی را به دنبال چیزهایی برای ساخت پادزهر جهت درمان وی هستید. منتها حتی خود لانا هم دغدغه اصلی‌اش این نیست. او می‌خواهد با خواهرش به جنگ قبیله دشمن برود؛ اما صرفا از روی اجبار می‌ماند و باید همواره دارو پیدا کند. وقتی نجات خواهرزاده حتی نگرانی اصلی قهرمان نیست، چرا باید برای ما یک دغدغه باشد؟

میخ آخر به تابوت داستان هم مربوط به پایان‌بندی آن است. داستان پس از چند مکاشفه و پاسخ به یک رشته از سوالات، به‌صورت ناگهانی و به‌نوعی ناقص خاتمه می‌یابد و ما را با پرسش‌های بیش‌تری رها می‌کند. احتمالا نویسنده قصد دارد روایت را در یک سه‌گانه تمام کند. شاید هم دوباره می‌خواهد بازی‌اش را به‌زور اسرارآمیز جلوه دهد یا اصلا بودجه‌اش نرسیده که داستان را به نحو شایسته سرانجام بخشد. د رهر صورت، بدون این که ذهن مخاطب به یک جمع‌بندی رضایت‌بخش برسد، ناگهان تیتراژ برایتان پخش می‌شود.

البته عناصر دیگری هستند که به همین روایت مشکل‌دار کمک کرده‌اند. موسیقی ارکستری به‌خوبی با لحظات مهیج، حزن‌آور و فرح‌بخش همراهی می‌کند و گرافیک هنری با مناظر چندلایه و نقاشی‌های دستی زیبایی که دارد، موجب می‌شود حداقل از نظر بصری درگیر بازی شوید. اگرچه بعضی مراحل ظاهری به شدت صنعتی و بی‌روح دارند، اما این موضوع را می‌توانیم در خدمت فضاسازیِ همراه با داستان تلقی کنیم. به‌صورت کلی، در عناوین سکوبازی سینمایی، فضاسازی و داشتن یک جوّ گیرا بسیار مهم است. برای نمونه، شاید بتوان مدعی شد بخش قابل توجهی از موفقیت بازی Limbo ناشی از نورپردازی سبک ضد نور آن باشد. از عوامل جذابیت اصلی Planet of Lana هم تصویرسازی‌های کارتونی است؛ به‌خصوص که حالا مکان‌ها تنوع بالایی داشته و از سرزمین‌های برفی و جنگلی تا محیط‌های زیر آب طراحی و جزئیات چشم‌نوازی دارند.

Planet of Lana 2 اثری طولانی نیست و در حدود شش تا هفت ساعت تمام می‌شود و باید در این باره شکرگزار بود! یک سکوبازی سینمایی بهتر است چندان طولانی نباشد تا هم تکراری نشود و هم مثل یک فیلم بلند یا مینی‌سریال کوتاه اما تاثیرگذار عمل کند. در این میان، مراحل و پازل‌ها هم نباید آن‌قدر پیچیده شوند که بر روند پیش‌روی یک گیمر معمولی خللی وارد کنند. خوشبختانه Planet of Lana 2 هم معمولا همین‌گونه است، اگرچه برخی پازل‌ها ایرادات اساسی دارند. در واقع، گیم‌پلی خطی بازی بسیار نرم و روان است، لانا پویانمایی‌ها و فیزیک خیلی خوبی دارد و حتی راه رفتن و پریدنِ صرف هم جالب هستند.

سکو بازی‌ها آن‌قدر پیچیده نیستند که مدام در حال افتادن در چاله‌ها و تله‌ها باشید. اما به برخی پازل‌ها که می‌رسید، ریتم بازی به علت پیچیدگی بیش از حد آن پازل یا گنگ بودن فهمش مختل می‌شود. توسعه‌دهنده معماهایی مطرح کرده که به‌جای منطق، نیاز به آزمون‌وخطا دارند. ممکن است برای حل یک پازل، بارها لانا را از دست بدهید یا شخصیت Mui (یا موجوداتی که می‌تواند کنترل کند) را به کشتن دهید. من در چند مورد به معماهایی برخورد کردم که به مدت طولانی در آن در حال آزمون‌وخطا بودم؛ به‌خصوص که باوجود تنوع بالای چالش‌ها، بازی تقریبا هیچ راهنمایی هم ارائه نمی‌دهد.

البته یک عنصر دیگر هم ریتم بازی را کند می‌کند که آن تاکید بیش از اندازه بر بخش‌های غواصی زیر آب است. در این قسمت‌ها هم کندتر حرکت می‌کنید و هم مجبورید به سطح آب برگردید و نفس تازه کنید. از سوی دیگر، کنترل بازی هم تغییر می‌کند. شما در بازی برای حرکت سریع، کافی است دکمه دویدن را نگه دارید، اما برای سریع‌تر شناکردن باید مرتب دکمه ضربدر یا A روی ایکس‌باکس را بفشارید. در مجموع قسمت‌های غواصی اگر چیزی از کیفیت بازی کم نکرده باشند، حداقل ارزشی نیز به آن نیفزوده‌اند.

یک ایراد غیراساسی بازی نیز برداشتن مرکز توجه از لانا به شخصیت‌های دیگر است. ما داریم عنوانی را تجربه می‌کنیم که به نام لانا بوده و قهرمان اصلی هم همین دختربچه است. منتها در شماره دوم بیش‌ازپیش بازی کنترل لانا را از ما می‌گیرد. حالا شخصیت Mui (همراهی بانمک شبیه گربه) در فلش‌بک‌ها و حتی بخش‌های خاصی از مراحل، داستان و گیم‌پلی مخصوص خودش را دارد. او حتی برای حل یک سری معماها موجودات زنده دیگر را کنترل می‌کند. وقتی لانا را می‌بینیم که ثابت یک جا ایستاده تا Mui کارش تمام شود یا وقتی باید در گوشه‌ای منتظر بمانیم تا او خودش را به ما برساند بازی دارد عاملیت را از قهرمان داستان می‌گیرد و به شخصیت‌های جانبی و همراه می‌سپارد.

این مشکلی است که شاید آن را سلیقه‌ای بدانید؛ اما باور کنید حتی کنترل لانا جالب‌تر از کنترل‌های Mui طراحی شده‌اند و او حتی برخی از فرامین را هم به‌درستی انجام نمی‌دهد. به‌طورکلی بازی مقداری باگ هم دارد. در دو مورد مجبور شدم به‌خاطر باگ گرافیکی به محل ذخیره قبلی برگردم. به‌غیراز این، به‌هم‌ریختن اجزای بدنِ شخصیت اصلی و عدم تبعیت مناسب Mui از فرامین شما از مشکلاتی هستند که برخی مواقع با آنها دست و پنجه نرم خواهید کرد. اما این موارد هرگز آن‌قدر شدید نیستند که تجربه‌تان را به‌کلی مختل کنند.

در انتها به نظر بنده توسعه‌دهنده Planet of Lana 2 نتوانسته از پس شهرتی که به دست آورده بر آید. آن‌ها صرفا می‌خواسته‌اند با وسعت بخشیدن به اثرشان مخاطب را جذب کنند؛ اما این محصول در مجموع پیشرفت محسوسی نسبت به نسخه قبلی به‌حساب نمی‌آید.