نقد و بررسی بازی Invincible VS

در سالیان اخیر موجی نارضایتی از سوی برخی مخاطبان در قبال آثار ابرقهرمانی در مدیوم فیلم و سریال و عمدتاً بر علیه مارول و دی سی شکل گرفته. لاین آپ های بسیار پر و پیمان و شلوغ اما فیلم‌هایی بسیار سطحی، کم ریسک و تکراری. در این بین یکی از نام‌هایی که توانست به میان آمده و نفس تازه‌ای به ژانر ابرقهرمانی بخشد، انیمیشن سریالی Invincible بود که بر اساس سری کامیک بوکی با همین نام عرضه شد و نگاه‌های زیادی را معطوف خود کرد؛ اثری که با داشتن نیم نگاهی به زندگی و چالش‌های شخصی ابرقهرمان در کنار مبارزاتی خشن و خونین، توانست داستانی ابرقهرمانی را از زاویه جدیدی روایت کند.

بیوگرافی و عکس های خصوصی بازیگران سریال کلینیک رویا + اکران مردمی سریال کلینیک رویا

حال انیمیشن Invincible توسط استودیو Quarter Up در قالب یک عنوان فایتینگ به مدیوم بازی‌های ویدیویی راه پیدا کرده و امروز ما به بررسی این بازی می‌پردازیم.

این اثر نوعی بازی Tag Fighting به حساب می‌آید؛ بدین معنا که به جای مبارزات یک در مقابل یک، چند مبارز در مقابل هم قرار می‌گیرند که در این بازی، به صورت سه به سه (3v3) است. شما می‌توانید از بین ۱۸ شخصیت قابل انتخاب که همگی به جز یک مورد، از شخصیت‌های سریال و کامیک هستند سه مبارز را انتخاب کنید و به مبارزه بپردازید. همه شخصیت‌ها از دل داستان اصلی آماده‌اند و قدرت‌ها و ویژگی‌های مخصوص خود را دارند که می‌توان از آن‌ها در مبارزات بهره برد. در طراحی و توانایی‌های هر شخصیت تلاش شده تا در عین خلاقانه بودن و داشتن تطابق با استایل مبارزاتی و بصری بازی، به اصل شخصیت وفادار و شبیه باشد. حتی تلاش شده تا صداپیشگی برخی شخصیت‌ها توسط آرتیست‌های سریال انجام شود؛ مثلاً Omni Man که در بازی هم توسط جی کی سیمونز صداپیشگی شده. اما دیگر شخصیت‌ها مانند مارک و آلن با صداپیشگان جدید ظاهر می‌شوند که می‌توان گفت در عین داشتن تفاوت با بازیگران اصلی، همچنان اجرای قابل قبولی دارند.

تنها شخصیت جدید که Ella Mental نام دارد، شخصیتی با توانایی کنترل عناصر طبیعی مانند آب و آتش است. هرچند او شخصیتی تماماً جدید و مخصوص بازی حساب می‌شود، اما می‌توان گفت به لحاظ ایده و طراحی هنری آنقدر از سبک Invincible دور نیست و مخاطب با او احساس غریب بودن نمی‌کند. البته که توان بالای این بازی در طراحی صرفاً معطوف به شخصیت‌ها نیست و محیط بازی نیز به خوبی پیاده‌سازی شده. بازی دارای آرناهای مختلف از لوکیشن‌های سریال است که میتوان در هرکدام به مبارزه پرداخت و با پیشروی در بازی، محیط‌های جدیدی را نیز باز کرد. در کنار زیبایی بصری، مکانیزم جالبی برای تخریب محیط طراحی شده که هنگام اجرای ضربات سنگین یا ورود شخصیت‌ها، محیط تخریب شده و آسیب می‌بیند که می‌تواند جلوه جذابی داشته باشد.

حال با این شخصیت‌ها و این مکان‌های در دسترس همانطور که گفته شد می‌توانید به مبارزات 3v3 بپردازید.
بیس مبارزات به کل ساده و سریعاً قابل یادگیری است؛ حمله سبک، حمله متوسط، حمله سنگین و حمله مخصوص چهار حرکتیست که همه مبارزان به آن مجهز هستند. به همین سبب یادگیری مبارزات در مرحله اول بسیار ساده است. اما رفته رفته با پیشرفت در بازی می‌توانید به سراغ یادگیری کمبوهای پیچیده‌تر رفته و حرکاتی سنگین‌تر را روی حریف پیاده‌سازی کنید. بازی در زمینه ارائه کمبوهای مختلف، بسیار پیچیده و سنگین نیست و هر شخصیت تعدادی کمبو محدود دارد؛ اما یادگیری همان‌ها و استفاده‌شان در کنار قدرت‌های دیگر شخصیت‌های تیم، تنوع به‌سزایی به مبارزات بازی می‌دهد.

هر شخصیت کمبوهایی مخصوص خود را دارد که بسته به توانایی و شخصیتش قرار داده شده‌اند. این کمبوها را می‌توان یا با وارد کردن چند ضربه سبک متعدد به حریف به شکل اتوماتیک اجرا کرد، یا با فشردن چند دکمه همزمان به آن‌ها رسید. برخی از این کمبوها که بسیار جلوه‌های سینمایی و گاه خشنی نیز دارند با اجرایشان می‌توانند ضربات بسیار سخت و حتی صد درصد مرگبار به طرف مقابل وارد کرده و در عین ناک اوت کردن حریف، شاهد صحنه‌هایی بسیار خونین و مرگبار را به نمایش بگذارند. این چیزیست که بسیار در مبارزات بازی دیده می‌شود و به صورت مستقیم از اصالت کامیک و سریال Invincible در نمایش خشونت بی حد و مرز گرفته شده؛ یکی از امضا های اصلی این اثر.

شخصیت‌ها در کنار داشتن قدرت‌های خاص خود، به لحاظ تاکتیکی هم در مبارزات می‌تواند کاربردهای متفاوتی داشته باشد؛ برخی مانند Robot یا Cecil به واسطه داشتن توانایی شلیک در نبرد از فاصله دورتر موفق اند، برخی مانند Battle Beast یه واسطه جثه و اندام بزرگ می‌تواند به قولی Mid range باشد و با کمی فاصله حمله کند، برخی نیز مثل Dupli Kate در نبردهای نزدیک بسیار کارآمد هستند.

چیزی که می‌توان به آن رسید این است که عنوان Invincible VS در ارائه مبارزاتی سرگرم کننده موفق است؛ اما در این زمینه مشکلاتی نیز به چشم می‌خورد که می‌توانند شدیداً خنده‌دار و آزاردهنده باشند.
اگر بخواهم به شکل کلی اشاره کنم، بازی در بخش‌هایی از مبارزات از عدم بالانس بودن رنج می‌برد؛ برخی روش‌ها در مبارزه وجود دارد که اگر پلیر متوجه آن‌ها شود، عملاً در وضعیت God Mode قرار گرفته و نه تنها تمام چالش بازی از بین رفته، بلکه کسی به هیچ عنوان حریفش نمی‌شود. بخصوص در بخش آفلاین و داستانی، حتی در درجات سختی بالاتر.
دو مورد را که خودم اگر جایی در مبارزات کارم گره می‌خورد به سراغشان می‌رفتم را می‌گویم؛ اولی گیر انداختن حریف در گوشه زمین و اسپم کردن حمله سبک که باعث می‌شود پشت سر هم ضربه و کمبو خودکار روی حریف اعمال شود و به راحتی شکست بخورد. به شما قول می‌دهم که هوش مصنوعی دشمن حتی در درجات سختی بالا نیز به سختی متوجه این مشکل می‌شود و نمی‌تواند ازش فرار کند.
مورد دوم هم وقتی است که مبارز شما توان ضربه محکم از پایین و به بالا پرتاب کردن حریف را دارد. اگر زمان بندی و دقت خوبی داشته باشید، می‌توانید پشت سر هم با ضربات محکم حریف را به هوا پرت کرده و قبل از به زمین رسیدن، مانند توپ دوباره با ضربه‌ای او را به آسمان بفرستید و با ادامه این کار به راحتی پیروز شوید.
بازی تعدادی از چنین مشکلاتی در طراحی مبارزات دارد که می‌تواند به راحتی بالانس بازی را به هم ریخته و کل چالش را از بین ببرد.
گذشته از بحث مبارزات، کمی به خود حالات بازی بپردازیم. بازی در دو مود آنلاین و آفلاین قابل بازی است که ما فقط به بخش آفلاین خواهیم پرداخت. در بخش آفلاین بازیکن با دو حالت بازی متفاوت روبرو است؛ اول بخش داستانی، و دوم بخشی که در آن تعدادی Ladder پیش رو دارید و با بستن چیدمان سه نفره خود، در درجات سختی متفاوت آن Ladder ها را پشت سر گذاشته.

در بخش داستانی، ما با داستانی کاملاً اورجینال و تازه نسبت به کامیک و انیمیشن طرف هستیم؛ ماجرا از جایی شروع می‌شود که شخصیتهای داستان با هم در حال مبارزه هستند، اما همه چیز عجیب و نادرست بنظر می‌رسد. انگار که آن‌ها در حال مبارزه با افرادی دیگر و در مکانی دیگر اند اما خودشان متوجه این موضوع نیستند. داستان جلو می‌رود و ما هم در این مسیر همراه شده تا راز و ماجرای اتفاقات را متوجه شویم.
داستان بازی در عین اورجینال بودن، ماجرای جالبی را دنبال می‌کند و حس کنجکاوی را در بازیکن به وجود می‌آورد. در کنارش روابط شخصیت‌ها با یکدگیر بسیار جالب توجه است؛ چه در بخش داستانی و چه در بخش‌های آفلاین دیگر. برای مثال هنگامی که دو شخصیت که در داستان کامیک یا سریال با هم پیشینه‌ای داشته‌اند روبرو می‌شوند، به هم درباره آن مسئله کنایه می‌زنند. مثلاً مارک در مواجهه با کانکوئست به مسئله تنها بودنش کنایه می‌زنند. برای دیگر شخصیت‌ها نیز چنین دیالوگ‌هایی تعبیه شده که می‌توانند در جایگاه خود بامزه و جالب باشند.
ولی بخش داستانی با مشکلاتی نیز مواجه است که بزرگترینش، قطعاً زمان بسیار کم خط داستانیست که میتوان آن را در کمتر از ۲ ساعت به اتمام رساند و می‌توان گفت با درنظر گرفتن پتانسیل داستان و گیم‌پلی، واقعاً زمان کمی بود.
از سویی، مود دیگر بازی نیز از همین مسئله کمبود محتوا رنج می‌برد. در بخش دیگر آفلاین بازی، به کل ۴ عدد Ladder وجود دارد که اولی ۵ مبارزه با درجه سختی دلخواه، دومی ۷ مبارزه با سختی normal، سومی ۱۰ مبارزه با سختی Hard و چهارمی ۱۲ مبارزه با سختی Viltrumite دارد که سخت ترین درجه است.

در پایان هر مبارزه و اتمام هر Ladder، تعدادی جایزه مختلف که عمدتاً اسکین، تگ یا چیزهای ظاهری مرتبطت به بخش آنلاین هستند به بازیکن داده می‌شود. در کنارش پایان هر Ladder یک کاتسین مربوط به یکی از شخصیت‌های تیم شما را باز کرده و اطلاعاتی جدید و اضافه را درباره شخصیت و داستانش ارائه می‌دهد.
با وجود اینکه سیستم انتخاب ۳ مبارز به شما حق انتخاب‌های زیادی در قبال چیدن ترکیب خود و دستیابی به تاکتیک‌ها و شیوه‌های مختلف بازی ارائه می‌دهد، اما همچنان این مقدار مبارزه آفلاین و داستانی برای بازی کافی نیست و طی چند ساعت کوتاه به پایان می‌رسد.
شاید این مسئله را بتوان بزرگترین نقطه منفی بازی در نظر گرفت؛ اینکه در حال حاضر بازی آنچنان محتوا قابل ارائه‌ای ندارد و شدیداً از این بابت فقیر است. خط داستانی کوتاه و مودهای آفلاین کم همگی سبب می‌شود تا این اثر بعد از چند وقت برای شما چیز جدید و قابل ارائه‌ای نداشته باشد. و متأسفانه این “چند وقت” ممکن است در یک یا دو روز اتفاق بیفتد.

صحبتی که وجود دارد این است که ارائه محتوا، ادامه داستان و اضافه شدن برخی حالات دیگر برای بازی احتمالا در دستور کار قرار داشته باشد و بازی در طول زمان بهبود یابد؛ اما مسئله اینجاست که تمام این اتفاقات احتمالا مشروط به اما و اگر های مربوط به میزان فروش و موفقیت تجاری بازی هستند و حتی ممکن است در صورت عدم درآمدزایی کافی، هیچوقت عرضه نشوند. پس با در نظر نگرفتن اما و اگر ها و نگاهی به وضعیت کنونی، می‌توان گفت این بازی به اندازه کافی محتوا قابل ارائه در چنته ندارد و بیشتر از آنکه مانند یک بازی کامل بنظر برسد، شبیه یک نسخه Early Access یا یک دمو از بازی است.

گالری نمابان و به نقل از گیمفا
در ادامه می‌توانید تصاویری از محیط بازی را مشاهده کنید:

این بازی روی PC تجربه و بررسی شده است