بیژن مرتضوی با ویلن سفید همیشگیاش در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ حضور یافت و این اجرا را یکی از مهمترین دستاوردهای هنریاش خواند؛ مسئولیت کنسرتمایستری او در این رویداد بزرگ، توجه همگان را جلب کرد.
بیژن مرتضوی که در این اجرا ویلن سفید همیشگیاش را همراه داشت، پیشتر در پاسخ به شایعاتی چون تکنوازی در اجرای میان دو نیمه فینال جام جهانی ۲۰۲۶ گفته بود برایش صرف حضور در چنین رویدادی افتخاری بزرگ است و خوشحال است که نه تنها در این ارکستر حضور دارد که مسئولیت کنسرتمایستری نیز بر عهده او گذاشته شده و این موضوع برایش ارزشی ویژه دارد. او این حضور و همچنین مسئولیتی در این اندازه را «یکی از مهمترین دستاوردهای دوران فعالیت هنریاش» نامیده بود.
مرتضوی در توضیح مسئولیت کنسرتمایستر در یک ارکستر ضمن اشاره به این که «در ارکسترهای کلاسیک جهان، نوازندگان به گروههای مختلف مانند ویلن اول، ویلن دوم، ویولا، ویلنسل، کنترباس و سازهای بادی تقسیم میشوند» ادامه داده بود: «کنسرتمایستر، نوازنده ویلن اول است که سمت چپ رهبر ارکستر مینشیند. او نقش ارتباطی بسیار مهمی میان رهبر و اعضای ارکستر دارد. هرگونه تغییر، توضیح یا تصمیم هنری ابتدا میان رهبر ارکستر و کنسرتمایستر مطرح میشود و سپس او این موارد را به دیگر نوازندگان منتقل میکند تا هماهنگی کامل در اجرا شکل بگیرد.»

در بخشی از این اجرا، نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک به رهبری گستاوو دودامل (Gustavo Dudamel) رهبر ارکستر ونزوئلایی و یکی از برجستهترین موسیقیدانان نسل معاصر به تقلید از تشویق وایکینگی هواداران نروژ به «ROW, ROW» کردن پرداختند. نروژیها که بعد از ۲۸ سال بازگشتی رویایی را به جام جهانی تجربه کردند با شیوهای متفاوت از تشویق توجهی جهانی را به خود جلب کردند تا جایی که این شیوه متفاوت؛ معروف به پاروزنی وایکینگی با صدای «ROW, ROW» بهعنوان حرکتی نمادین که به فرهنگ و تاریخ اسکاندیناوی اشاره دارد در پارلمان نروژ نیز تکرار شد. نمایندگان این کشور به رهبری مسعود قرهخانی، رئیس پارلمان در حمایت از تیم ملی فوتبال این کشور در جام جهانی ۲۰۲۶ پنجشنبه ۲۸ خرداد (۱۸ ژوئن) تشویق «پاروزنی وایکینگی» را در صحن علنی مجلس اجرا کردند. قرهخانی با چکش ریاست ضرب گرفت و نمایندگان با هماهنگی دستهایشان را به جلو حرکت دادند و کلمه «ROW» (پارو) را تکرار کردند.
نروژ در نخستین بازیاش چهارشنبه ۲۷ خرداد (۱۷ ژوئن) در بوستون استادیوم- ماساچوست آمریکا مقابل عراق به برتری چهار بر یک رسید. پیروزی ۴–۱ نروژ مقابل عراق در نخستین دیدار گروه ۱ موجی از شور و هیجان در سراسر نروژ برانگیخت و ویدئوهای هواداران نروژی که حرکت پاروزنی وایکینگها را در خیابانهای ماساچوست آمریکا، فضاهای عمومی و حتی روی پلهبرقی اجرا میکردند، در شبکههای اجتماعی دستبهدست شد؛ جمعیتی با لباسهای قرمز، سفید و آبی که یکی پشت سر دیگری مینشستند. دستها به جلو دراز میشد. بدنها به عقب خم میشد. صدای همخوانی «ROW, ROW» بلند میشد. سپس تمام گروه شروع به پارو زدن میکردند اما نه روی آب که در پیادهروها و سکوهای مترو، در ورزشگاهها و عجیبترین مکانهای عمومی مثل میدان تایمز نیویورک و همچنین در ادارات، مدارس و… همه دیوانهوار پارو میزدند.

این پاروزدن دیوانهدار، امشب یکشنبه ۲۸ تیر (۱۹ ژوئیه) در فاصله دو نیمه بازی فینال جام جهانی ۲۰۲۶ در ورزشگاه نیویورک نیوجرسی این بار توسط نوازندگان ارکستر فیلارمونیک نیویورک که بیژن مرتضوی کنسرتمایستری آنها را بر عهده داشت، تکرار شد. این شیوه تشویق، به یکی از سادهترین اما مشهورترین شیوههای تشویق در جام جهانی ۲۰۲۰۶ تبدیل شد، در حالی که همه رو به یک جهت نشسته بودند و هماهنگ حرکت میکردند و میخواندند: «پارو بزن، پارو بزن و قایقت را پیش بران (Row, Row, Row your boat)… قایقی روی دریاچهای آرام یا یک قایق تاریخی یا حتی یک کشتی وایکینگی!…»
بیژن مرتضوی متولد 25 آبان 1336 در بابلموسیقی دان ، آهنگ ساز ، تنظیم کننده ، نوازنده ویولن و خواننده اهل ایران است.
فارغ التحصیل دکترای موسیقی از دانشگاه ساوت همپتون انگلستان می باشد و سبک آثار بی کلام او ، ترکیبی از موسیقی سنتی ایرانی و موسیقی پاپ است. با وجود آن که آلبوم های او حق انتشار در ایران ندارند ، قطعات بی کلام او بارها از سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده است.

یک برادر بنام فرهاد و دو خواهر بنام های آرزو و آذر دارد و پس از تولد در یکی از توابع شهر ساری به همراه خانواده به تهران مهاجرت کردند.

او تنها چهارده سال داشت که یک گروه ارکستر 32 نفری تشکیل داد و ساخته های خود را در اردوی معروف تابستانی «رامسر» در ایران اجرا کرد.

او بعد از اتمام مقطع دبیرستان به انگلستان رفت. در آنجا تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مورد علاقه اش مهندسی و نقشه کشی شهری ادامه داد. همچنین اجرای موسیقی و یادگیری ویولن را دنبال کرد.



ایشان در سال 1368 آولین آلبوم خود بنام بیژن مرتضوی 1 را انتشار دارد و یکسال بعد تورهای کنسرت اش را بصورت جهانی در کشورهای مختلف شروع کرد.

بیژن مرتضوی تاکنون چند بار ازدواج کرده است.
بیژن مرتضوی اولین بار بعد از مهاجرت در آمریکا ازدواج کرد که ثمره آن پسری بنام پژمان می باشد ، با این حال این زندگی چندین سال بعد به جدایی ختم شد.

مرتضوی برای بار دوم بصورت رسمی سال 1395 با دختری بنام ستاره سعیدی ازدواج کرد که اختلاف سنتی 26 ساله این زوج مدتی در فضای مجازی حاشیه ساز بود.
ستاره سعیدی متولد 31 شهریور 1362 در لس آنجلس ، دانش آموخته مقطع لیسانس در رشته مدیریت بود.
خانم سعیدی در مرداد 1402 تحت عمل جراحی سختی قرار گرفت تا جایی که پزشکان مجبور شدند به مدت پنج روز او را در حالت خواب مصنوعی نگه داشته تا آسیب جراحی را کم کنند.
با این حال این مدت به بیش از 10 روز طول کشید و خانم سعیدی به اغمای غیر قابل کنترلی رفت و در نهایت در آخرین ساعات روز پنجشنه 9 شهریور 1402 در 41 سالگی درگذشت.

دو سال بعد از فوت ساناز سعیدی آقای بیژن مرتضوی با خانمی به نام نرگس فرخی ازدواج کرد که از مجریان شبکه جم تی وی و از بازیگران سابق تئاتر می باشد. ازدواج آنها بازتاب گسترده ای در شبکه های اجتماعی داشت و معتقد بودند بیژن مرتضوی نباید اینقدر زود ازدواج می کرد.




در سال 1399 همسر بیژن مرتضوی اعلام کرد که او به علت ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری شده و با افت اکسیژن خونش به بخش مراقبت های ویژه انتقال یافته است.
پس از بهبود نسبی وضع جسمانی مرتضوی او را به بخش عمومی انتقال دادند و همسرش حال او را رضایت بخش اعلام کرد.

منبع: هفت صبح
بدون دیدگاه