ویدئوی منتشرشده با عنوان تغییر چهره رویا نونهالی صحت ندارد و مربوط به خواهر این بازیگر است.
رویا نونهالی در ۲۴ بهمن ۱۳۴۱ در شهر تهران به دنیا آمد. اصالت خانواده او به روستای تاکر، از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران برمیگردد. او چهار خواهر دارد. مهرو نونهالی و حمیرا نونهالی نیز هر دو در زمینه بازیگری فعالیت داشتهاند.

نونهالی تحصیلات دبیرستان خود را در مدرسه فرانسویزبان ژاندارک تهران به پایان رساند و سپس در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران تحصیل کرد و مدرک لیسانس گرفت.
آشنایی او با هنرهای تجسمی و فضای دانشگاهی، دیدگاه هنریاش را پربارتر ساخت. وی علاوه بر زبان فارسی، به زبانهای انگلیسی و فرانسه نیز تسلط دارد که این دانش به او در درک متون نمایشی و برقراری ارتباط گستردهتر در حرفهاش کمک کرده است.
رویا نونهالی از اوایل دهه ۱۳۶۰ به تئاتر روی آورد و همان زمان علاقه و استعداد خود در بازیگری را نمایان ساخت.
فعالیت حرفهای رویا نونهالی در جلوی دوربین از سال ۱۳۶۶ آغاز شد؛ در این سال اولین تجربه بازیگری سینمایی خود را با نقشآفرینی در فیلم یار در خانه به کارگردانی خسرو سینایی به دست آورد. چند سال بعد، در ۱۳۶۷، با بازی در فیلم تحسینشده عروسی خوبان به کارگردانی محسن مخملباف، توانست جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن هفتمین جشنواره فیلم فجر را از آن خود کند.
نونهالی تا اواخر دهه ۱۳۷۰ عمدتاً در سینما و تئاتر فعال بود. ورود جدی او به تلویزیون در سال ۱۳۸۱ رقم خورد که در سریال پلیسی خواب و بیدار نقش یک زن تبهکار به نام «ناتاشا» را ایفا کرد. این نخستین تجربه بازیگری او در قاب تلویزیون بود که با موفقیت خارقالعادهای همراه شد و نام رویا نونهالی را بر سر زبانها انداخت.
یکی از مهمترین دلایل شهرت گسترده رویا نونهالی، بازی در نقش «ناتاشا» در سریال تلویزیونی خواب و بیدار (۱۳۸۱) است. نونهالی در این سریال در نقش زنی ظاهر شد که پس از بازگشت از خارج کشور، همراه یک مجرم سابقهدار دست به سرقتهای مسلحانه میزند و شخصیتی بیرحم و مرموز دارد. تصویر ماندگار او با اسلحه در دست در ذهن مخاطبان باقی مانده و «ناتاشا» به یکی از نقشهای ماندگار تلویزیون تبدیل شد.
سکانسی از سریال «خواب و بیدار» در مورد قیمت دلار که اکنون باورکردنی نیست
در سینما نیز نونهالی با نقشهای تاثیرگذار خود شناخته میشود. بازی او در فیلم عروسی خوبان (۱۳۶۷) نه تنها نخستین سیمرغ بلورین را برایش به ارمغان آورد، بلکه تواناییاش در ایفای نقشهای پیچیده را به رخ کشید.
چند سال بعد، بازی در فیلم بوی کافور، عطر یاس (۱۳۷۸) به کارگردانی بهمن فرمانآرا، جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن هجدهمین جشنواره فجر را برایش به همراه آورد. منتقدان، ظرافت بازی او در نقش زنی با احساسات متناقض را ستودند.
کارنامه هنری رویا نونهالی سرشار از آثار شاخص در مدیومهای مختلف است. در سینما، علاوه بر دو فیلم عروسی خوبان و بوی کافور، عطر یاس که ذکر شد، از نقشآفرینیهای برجسته او میتوان به فیلمهایی چون زندان زنان (۱۳۷۹) به کارگردانی منیژه حکمت، خانهای روی آب (۱۳۸۰) ساخته بهمن فرمانآرا، همنفس (۱۳۸۲) به کارگردانی مهدی فخیمزاده و ماهیها عاشق میشوند (۱۳۸۳) به کارگردانی علی رفیعی اشاره کرد.
در تلویزیون، پس از موفقیت چشمگیر خواب و بیدار، رویا نونهالی در مجموعههای شاخصی ایفای نقش کرد. او در سریال ملودرام ساعت شنی (۱۳۸۶) نقش زنی را بازی کرد که درگیر چالش مادر شدن میشود و بازی حسی و قدرتمندی از خود به نمایش گذاشت. نونهالی همچنین در سریال ساختمان ۸۵ (۱۳۸۹) و سریال معمایی سایهروشن (۱۳۹۰) به ایفای نقش پرداخت و حضورش به این آثار وزن ویژهای بخشید.
یکی دیگر از نقاط درخشان کارنامه تلویزیونی او، بازی در سریال پربیننده شهرزاد به کارگردانی حسن فتحی است. او در فصل دوم شهرزاد (۱۳۹۵) در نقش «عمه بلقیس» ظاهر شد و با ایفای کاراکتر زنی مقتدر و سنتی، توانست بار دیگر توانایی بازیگری خود را نشان دهد. نونهالی برای این نقش تندیس حافظ بهترین بازیگر زن درام را نیز به دست آورد.
رویا نونهالی در تئاتر نیز کارنامه درخشانی دارد. او سالها بهعنوان بازیگر و کارگردان در صحنه تئاتر فعال بوده است. از مهمترین آثار صحنهای که نونهالی در آنها نقشآفرینی کرده یا آنها را کارگردانی نموده میتوان به نمایش تارتوف (۱۳۹۴) اشاره کرد که خود او علاوه بر کارگردانی، در آن بازی هم کرد. همچنین در نمایشهای دیگری چون دیوان غربی-شرقی (۱۳۹۴) به کارگردانی محسن حسینی و مثل آب برای شکلات (۱۳۹۵) به کارگردانی ابراهیم پشتکوهی به روی صحنه رفت.
این بازیگر همچنان در دنیای هنر فعال است. در سال ۱۴۰۳ او در سریال شبکه نمایش خانگی گردنزنی به کارگردانی سامان سالور به ایفای نقش پرداخت که از جدیدترین آثار وی به شمار میرود. در این مجموعه خانگی، نونهالی در نقش «گیسو» با بازیگرانی مطرح مانند حسن معجونی، الهام پاوهنژاد و مهران غفوریان همبازی شده و بار دیگر توانایی خود در پذیرفتن نقشهای متنوع را به رخ کشیده است.
این بازیگر در اوایل دهه ۱۳۷۰ با رامین حیدری فاروقی ازدواج کرد. همسر رویا نونهالی کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس سینما و تلویزیون و از مستندسازان شناختهشده ایرانی است.
رامین حیدری فاروقی متولد سال ۱۳۴۵ بوده و تحصیلات عالی در رشته کارگردانی و پژوهش هنر دارد.
همکاریهای هنری میان رویا نونهالی و همسرش نیز قابل توجه است و نونهالی در برخی پروژههای مستند و تلویزیونی همسرش حضور داشته است؛ از جمله بازی در کلیپ نوایی (۱۳۷۶) و اجرای برنامه تلویزیونی سفره ایرانی که به تهیهکنندگی رامین حیدری فاروقی ساخته شد.
ثمره زندگی مشترک رویا نونهالی و رامین حیدری فاروقی یک فرزند دختر به نام خاتون است. خاتون حیدری فاروقی در یک خانواده هنرمند رشد کرده و گفته میشود علاقهمند به هنر و ادبیات است.
مهشید نونهالی، خواهر رویا نونهالی، درباره لحن و شیوه صحبت کردن اعضای خانوادهشان توضیح داده است. او میگوید همه اعضای خانواده به دلیل بزرگ شدن در یک خانواده فرهنگی، از کودکی به این نوع صحبت کردن عادت کردهاند.
بدون دیدگاه