نقد و بررسی بازی Assetto Corsa را بخوانید
بازی Assetto Corsa در میان بازیهای مسابقهای، همیشه به عنوان یک استاندارد طلایی و بیرقیب در زمینه شبیهسازی رانندگی (Sim Racing) شناخته میشود.
این بازی که توسط استودیوی ایتالیایی Kunos Simulazioni خلق شد، به خاطر فیزیک بهشدت واقعی، شبیهسازی دقیق رفتار تایرها و استفاده از تکنولوژی اسکن لیزری برای طراحی پیستها، به سرعت قلب عاشقان ماشینسواری را تسخیر کرد. با پیشرفت چشمگیر قدرت پردازندههای موبایل، ایده جذابی شکل گرفت: انتقال این تجربه ناب به گوشیهای هوشمند.
این ایده ابتدا قرار بود یک پروژه انحصاری برای اپل باشد و در نهایت با نام Assetto Corsa Mobile در سال ۲۰۲۱ روانه بازار شد. اما مسیر این بازی برای کاربران اندروید بسیار عجیب و پردردسر بود. با وجود وعدههای فراوان، نسخه رسمی اندروید هرگز منتشر نشد و حتی نسخه iOS هم به دلیل بازخوردهای منفی، در سکوت خبری حذف شد.
اما این پایان ماجرا نبود! عاشقان اندرویدی دست روی دست نگذاشتند. امروزه به لطف شبیهسازهای قدرتمند ویندوز روی اندروید (مثل Winlator و Mobox) و پردازندههای پرچمداری مثل اسنپدراگون، بازیکنان میتوانند نسخه اصلی و کامل کامپیوتر را روی موبایل خود اجرا کنند.

نسخه رسمی موبایلی که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، روی کاغذ آمار خوبی داشت؛ ۵۹ ماشین لایسنسشده و واقعی از ۱۸ برند معروف دنیا مثل فراری، پورشه، مازراتی و لامبورگینی به همراه ۹ پیست معروف جهانی در بازی وجود داشت. سازندگان سعی کرده بودند نمای داخل کابین ماشینها را با جزئیات بالایی طراحی کنند، اما نتیجه نهایی به شدت ناامیدکننده از آب درآمده بود. همین مورد دلیل مهمی برای دانلود استو کورسا اندروید بود.
کیفیت محیط، سایهها و نورپردازی بازی حتی از بازیهای بسیار قدیمیتر موبایل مثل Real Racing 3 هم ضعیفتر به نظر میرسید. پسزمینه پیستها تار و بیروح بود و گرافیک بازی پر از باگ و ایرادهای بصری بود. وضعیت به قدری بد بود که اگر بازی را روی دستگاههای بزرگتری مثل تبلت اجرا میکردید، تصویر تمامصفحه نمیشد و نوارهای سیاه رنگی در اطراف آن به چشم میخورد. گرافیک این نسخه به حدی ضعیف بود که به بازیکن حس تجربه یک نسخه آزمایشی و نیمهکاره را منتقل میکرد.
اما روی دیگر سکه، زمانی است که نسخه اصلی کامپیوتر را از طریق شبیهسازهای اندرویدی (مثل Winlator) اجرا میکنید. در این حالت با یک گرافیک به معنای واقعی کلمه خیرهکننده روبهرو میشوید. اگر گوشی شما پردازنده قدرتمندی (مثل اسنپدراگون سری ۸) داشته باشد، میتوانید موتور گرافیکی بازی اصلی را بسیار روان پردازش کنید.
جذابیت ماجرا اینجاست که در این حالت حتی میتوانید از مادهای گرافیکی بسیار معروفی مثل CSP و Pure استفاده کنید. این مادها سیستم نورپردازی، چرخش شبانهروز، بازتاب قطرات باران روی بدنه ماشین و افکتهای آبوهوایی را به سطحی میرسانند که حتی جدیدترین بازیهای روز موبایل هم توانایی رقابت با آن را ندارند.

در بازیهای شبیهساز رانندگی معمولاً خبری از داستان، شخصیتپردازی و دیالوگ نیست. داستان بازی در واقع همان مسیر پیشرفت شما از یک راننده تازهکار به یک قهرمان است که در بخش مسابقات داستانی (Career Mode) اتفاق میافتد.
در نسخه رسمی موبایل، شما با ۶۳ چالش مختلف روبرو هستید. بازی را با ماشینهای ضعیف و شهری مثل آلفارومو یا آبارث شروع میکنید و باید با برنده شدن و کسب مدالهای طلا، نقره و برنز، پول و امتیاز جمع کنید تا ماشینهای قدرتمندتر باز شوند. شاید این روند در ابتدا جذاب به نظر برسد، اما خیلی زود به یک کار اجباری و خستهکننده تبدیل میشود. مسابقات اولیه بیش از حد آسان هستند و مجبورید ساعتها وقت خود را صرف رقابتهای تکراری کنید تا به سوپراسپرتها برسید. این موضوع برخلاف نسخه اصلی بازی است؛ چرا که در نسخه کامپیوتر، بازی مثل یک محیط آزاد (Sandbox) عمل میکند و شما از همان ابتدا آزادید تا هر ماشینی را در هر پیستی که دوست دارید برانید.

هندلینگ و فیزیک، همان جایی است که یک شبیهساز باید خودش را ثابت کند. در نسخه موبایل، گزینههای مختلفی مثل کج کردن گوشی یا استفاده از فرمان مجازی برای کنترل ماشین وجود دارد. وزن ماشینها و تفاوت بین یک ماشین دیفرانسیل جلو با یک سوپراسپرت دیفرانسیل عقب تا حدودی حس میشود. اما بازی یک نقطه ضعف بسیار بزرگ دارد: شما نمیتوانید دندهها را به صورت دستی عوض کنید! حذف شدن دنده دستی (و کلاچ) باعث شده تا Assetto Corsa روی موبایل، از یک شبیهساز حرفهای و جدی، به یک بازی مسابقهای ساده (آرکید) تنزل پیدا کند.
وضعیت هوش مصنوعی (ماشینهای رقیب) هم اصلاً تعریفی ندارد. رقبای شما رفتاری رباتیک و عجیب از خود نشان میدهند؛ موقع رسیدن به پیچها آنقدر زود و اغراقآمیز ترمز میکنند که به راحتی میتوانید از آنها سبقت بگیرید. اما امان از مسیرهای مستقیم! در کفیها هیچ توجهی به حضور شما ندارند و مثل ماشینهای کوبندهی شهربازی، محکم به ماشینتان میکوبند و باعث چرخش و خروج شما از پیست میشوند که در یک بازی شبیهساز، منطقی نیست.

حالا اگر نسخه کامل کامپیوتر را از طریق برنامههایی مثل Winlator روی موبایل اجرا کنید، داستان فیزیک عوض میشود! در اینجا با واقعیترین مدلسازی لاستیکها، داغ شدن دیسکهای ترمز و توزیع دقیق وزن ماشین روبهرو هستید.
البته کنترل این حجم از واقعگرایی با صفحه نمایش لمسی موبایل تقریبا غیرممکن است. برای لذت بردن از این حالت، باید یک دسته بازی بلوتوثی (مثل دسته ایکسباکس یا پلیاستیشن) را به گوشی وصل کنید و حساسیت فرمان را با دقت تنظیم کنید. جالبتر اینکه بعضی از بازیکنان بهشدت حرفهای، با استفاده از کابل OTG حتی توانستهاند فرمانهای شبیهساز واقعی را به گوشی اندرویدی خود متصل کنند تا تمام لرزشها و فیدبکهای جاده (Force Feedback) را در دستانشان حس کنند!

از آنجایی که بازی نسخه اصلی اندروید ندارد و ios آن نیز از فروشگاه حذف شده در این قسمت روی شبیهساز اندرویدی بازی تمرکز میکنیم.
مزایا
معایب
بدون دیدگاه