سرعت بالا در جنگندههای پنهانکار برخلاف تصور، باعث میشود رد آنها در رادار دشمن به وضوح دیده شود و این معمای فناوری نظامی را پیچیدهتر کرده است.
مشکل اصلی به طراحی کلی هواپیمای پنهانکار مربوط میشد. ترکیب شکل هواپیما، استفاده از مواد جاذب رادار و خروجی موتور، یک اثر مشخص و قابل شناسایی بوجود میآورد. هر چه جت سریعتر پرواز میکرد، این اثر واضحتر میشد تا جایی که کاملاً توسط رادار قابل شناسایی بود. علاوه بر این، پیشرفت توانایی رادار دشمن در ردیابی هواپیماهای پنهانکار، این مشکل را تشدید میکرد. بنابراین خلبانان مجبور بودند برای جلوگیری از شناسایی، زیر سرعت صوت پرواز کنند. این تنها راهی بود که میتوانستند از آن برای مخفیکاری و محافظت از خود بهره ببرند.

هواپیماهای پنهانکار اولیه برای مخفی ماندن با محدودیتها و مشکلات بسیاری روبهرو بودند، اما با گذشت زمان فناوری آنها پیشرفت کرد. طراحی بدنه و سیستم خروجی موتور بهبود یافت، و این یعنی جنگندهها دیگر مجبور نبودند سرعت خود را فدای قابلیت پنهانکاری کنند. تا سال ۲۰۰۵، مهندسان بسیاری از مشکلات قبلی را برطرف ساختند؛ از این رو، جنگنده جدید F-22 Raptor به پیشرفتهترین هواپیمای پنهانکار تبدیل شد.

امروزه جنگندههای پنهانکار جزو پیشرفتهترین هواپیماهای جهان محسوب میشوند. اف-۲۲ رپتو همچنان یک جنگنده برتر است که با موتورهای قدرتمند خود میتواند بدون نیاز به پسسوز، پرواز مافوق صوت انجام دهد. F-35 Lightning II، یکی از ۱۷ جنگنده برتر جهان، نیز توانایی انجام مأموریتهای متنوع از جمله نبرد هوایی و حملات زمینی را دارد. هر دو این هواپیماها نماد تکنولوژی پنهانکاری هستند و نشان میدهند که این فناوری تا چه حد پیشرفت کرده است.
منبع: خبر فوری
بدون دیدگاه