آزمایش‌های علمی فضانوردان ایستگاه تیانگونگ

یکی از آزمایش‌های انجام‌شده، ثبت الکتروانسفالوگرام (EEG) و بررسی رفتار فضانوردان در شرایط ریزگرانش بود. این آزمایش‌ها بخشی از پروژه‌ای درباره «فیزیک شهودی» است و با هدف بررسی تاثیر اقامت طولانی‌مدت در فضا بر شبکه‌های عملکردی مغز و توانایی انسان برای درک و بازنمایی شهودی پدیده‌های فیزیکی انجام می‌شود.

خدمه همچنین نمونه‌های خون را جمع‌آوری و پردازش کردند تا در پژوهش‌هایی درباره سوخت‌وساز استخوان، تنظیم متقابل فرایندهای بدن و اُمیکس فضایی مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعات به بررسی تغییرات دستگاه اسکلتی، عصبی و دیگر فرایندهای فیزیولوژیک بدن انسان در جریان سفرهای فضایی طولانی‌مدت کمک می‌کند.

در بخش دیگری از برنامه علمی، فضانوردان آزمایش‌هایی درباره ویژگی‌های حرکتی بدن انجام دادند که می‌تواند برای طراحی و ارزیابی تجهیزات و محیط‌های ارگونومیک در فضا مورد استفاده قرار گیرد.

پژوهش‌ها تنها به فیزیولوژی محدود نبود. خدمه همچنین ارزیابی توانایی تصمیم‌گیری در شرایط اضطراری و آزمایش وضعیت عاطفی در مدار را انجام دادند تا تغییرات عملکرد و وضعیت روانی فضانوردان در ماموریت‌های طولانی‌مدت بررسی شود.

هم‌زمان، بخش مهمی از برنامه هفته گذشته به تمرین‌های عملیاتی و آمادگی برای شرایط اضطراری اختصاص داشت. فضانوردان با استفاده از سامانه تمرینی الحاق و اتصال از راه دور در مدار، مانورهای اتصال دستی، اتصال از راه دور و تخلیه اضطراری را تمرین کردند.

در ادامه این تمرین‌ها، خدمه دومین مانور اضطراری کامل سامانه فشار را نیز انجام دادند، تمرینی که با هدف تقویت توانایی واکنش به شرایط اضطراری و بهبود هماهنگی میان تیم‌های فضایی و زمینی انجام شد.

چین فضاپیمای سرنشین‌دار شنژو-۲۳ را در ۲۴ مه ۲۰۲۶ به فضا پرتاب کرد. این ماموریت شامل یک دوره حدودا یک‌ساله اقامت در مدار است و بخشی از برنامه چین برای جمع‌آوری داده‌ها و کسب تجربه لازم برای مأموریت‌های انسانی طولانی‌مدت در آینده محسوب می‌شود.