نقد و بررسی فیلم رخ نیلو را بخوانید
فیلم «رخ نیلو» با روایتی جادهای در دل کویر آغاز میشود. در همان دقایق ابتدایی، یک تماس تلفنی از سوی بازیگر نقش اول زن مشخص میکند که او آقازاده یک شخصیت سیاسی است. با این حال، مخاطب برای ورود به داستان اصلی باید دقایق زیادی منتظر بماند تا مشخص شود روایت فیلم قرار است به تأثیر فساد بر زندگی نزدیکان شخصیتها بپردازد؛ موضوعی که تا پایان فیلم ادامه پیدا میکند.
«رخ نیلو» را میتوان فیلمی مبهم در سینمای ایران دانست. از زمانی که فیلم وارد داستان اصلی میشود، این سؤال برای مخاطب شکل میگیرد که دلیل جدایی دختر و پسر چیست؟ در ابتدا این تصور به وجود میآید که شاید سیاسی بودن نقش اول مرد باعث جدایی اجباری آنها شده باشد، اما با گذشت زمان مشخص میشود که پای پدران آنها در میان است؛ پدرانی که گرفتار فساد اقتصادی شدهاند.
با این حال، ابهام اصلی تازه از همینجا شروع میشود. آیا دستور پدر دختر که شخصیتی سیاسی است باعث شده پسر از نامزدش جدا شود یا اینکه مرد برای حفظ پدر خود چنین تصمیمی گرفته و دختر را رها کرده است؟ کارگردان در هیچ بخش از فیلم نمیتواند پاسخ روشنی به این پرسش بدهد و مخاطب حتی پس از پایان فیلم نیز جواب مشخصی برای آن پیدا نمیکند.
در کنار ابهامهای داستان، مسئله دیگری که به چشم میآید، بازیهای مصنوعی برخی بازیگران است؛ بهگونهای که در تعدادی از سکانسها این مصنوعی بودن بهوضوح دیده میشود.
با وجود نقدهایی که به فیلم وارد است، میتوان به دو نقطه روشن در «رخ نیلو» اشاره کرد. نخست به بازی دو بازیگر مربوط میشود. در میان بازیهای مصنوعی، نیلوفر کوخانی را میتوان موفقترین چهره فیلم دانست. او تلاش کرده واقعیت را در بازی خود نشان دهد و تصویری قابل باور از دختری آسیبدیده از جدایی ارائه کند.
پس از او نیز میتوان به روحالله زمانی اشاره کرد که عملکرد نسبتاً خوبی در فیلم دارد.
نقطه روشن دیگر، سکانسی است که بازیگران دختر در دل کویر نشسته و به تماشای برکهای مشغول هستند. این سکانس شاید قصد دارد این مفهوم را منتقل کند که حتی در سختترین شرایط نیز میتوان به یک معجزه امیدوار بود؛ معجزهای که در سکانسهای پایانی و همراه شدن دختر و پسر با یکدیگر، به نوعی به تصویر کشیده میشود.
در مجموع، به نظر میرسد کارگردان تلاش کرده تأثیر فساد بر زندگی شخصی اطرافیان را نشان دهد؛ اینکه فساد تنها زندگی فرد درگیر را تحت تأثیر قرار نمیدهد و میتواند زندگی نزدیکترین اعضای خانواده او را نیز دستخوش تغییر کند و حتی به فروپاشی روابط منجر شود.
در پایان نیز فیلم تلاش میکند این پیام را منتقل کند که قدرت عشق میتواند فراتر از تمام این مشکلات قرار بگیرد.
با این حال، ابهامهای متعدد داستان باعث شده «رخ نیلو» در میان آثار سیاسی سینمای ایران اثری ضعیف به نظر برسد؛ فیلمی که برای فهم روایت و پاسخ به پرسشهای اصلی خود، آنطور که باید مخاطب را همراه نمیکند و در نهایت بیش از یک بار ارزش دیدن ندارد.
بدون دیدگاه