آخرین به‌روزرسانی: ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ - ۲۱:۱۷

قابلیت جدید دوربین آیفون ۱۸ پرو؛ دیافراگم متغیر + رنگبندی آیفون ۱۸

اپل با رونمایی از آیفون ۱۸ پرو و ۱۸ پرو مکس، دوربین با دیافراگم متغیر و تراشه‌ی دو نانومتری A20 Pro را به نمایش گذاشت.

اپل در جریان رویداد امشب از گوشی‌های آیفون ۱۸ پرو و آیفون ۱۸ پرو مکس رونمایی کرد. محصولات جدید در رنگ‌های مشکی، نقره‌ای، یخی و قرمز با شیشه‌ی پشتی همرنگ بدنه عرضه می‌شوند.

دانلود قسمتی از فیلم مراقب (Falling House)

یکی از مهم‌ترین تغییرات آیفون‌های جدید، دیافراگم متغیر در دوربین اصلی است. اپل می‌گوید مجموعه‌ی شش‌پره‌ی این سیستم از موی انسان هم نازک‌تر ساخته شده و در محیط‌های تاریک بازتر می‌شود تا نور بیشتری وارد حسگر شود. نتیجه‌ی عملی، ثبت سریع‌تر عکس‌های شب و بهبود کیفیت در شرایط کم‌نور است. دیافراگم متغیر سال‌ها است که در گوشی‌های پرچمدار اندرویدی حضور دارد.

در بخش ویدیو هم قابلیت‌های تازه‌ای اضافه شده‌اند. کاربران حالا می‌توانند تایم‌لپس با وضوح 4K و با Dolby Vision HDR ضبط کنند. افزون بر آن، اپل از یک‌سری تنظیمات حرفه‌ای حرف زده که کنترل دستی بیشتری روی دوربین می‌دهند؛ از جمله تغییر سرعت شاتر برای تنظیم تاری حرکت. این کنترل‌ها برای عکس و ویدیو در دسترس خواهند بود.

اپل همچنین به بهبود در استایل‌های عکاسی اشاره کرده و گفته کنترل بافت و دانه‌بندی تصویر دقیق‌تر شده است. در لایه‌ی محتوایی هم پشتیبانی از پروتکل اصالت محتوای Google SynthID و یک استاندارد تازه با نام Apple Reference Image به مجموعه اضافه می‌شود.

در یک دوربین موبایل، دیافراگم متغیر یعنی لنز می‌تواند بسته به نور محیط، بازتر یا بسته‌تر شود. در نور کم، بازتر شدن دیافراگم به جذب نور بیشتر کمک می‌کند و در شرایط روشن‌تر، کنترل بهتری روی عمق میدان و نوردهی می‌دهد. برای کاربر عادی، حاصل کار ساده‌تر دیده می‌شود؛ عکس‌هایی با انعطاف بیشتر، مخصوصا در صحنه‌های دشوار.

اپل این تغییر را کنار قابلیت‌های نرم‌افزاری تازه قرار داده و تلاش کرده فاصله‌ی میان عکاسی خودکار و کنترل حرفه‌ای را کمتر کند. حالا دوربین اصلی فقط به پردازش تکیه ندارد؛ بخشی از تصمیم‌گیری تصویری به خود سخت‌افزار واگذار شده است.

مدل‌های پرو با تراشه‌ی A20 Pro معرفی شده‌اند؛ تراشه‌ای با معماری تازه بر پایه‌ی فناوری ۲ نانومتری که اپل آن را هم‌ردیف با M6 توصیف می‌کند. پردازنده‌ی مرکزی، شش‌هسته‌ای است و شامل ۲ هسته‌ی کلاس دسکتاپ و ۴ هسته‌ی بهره‌وری می‌شود. پردازنده‌ی گرافیکی، ۷ هسته دارد و تا ۴۰ درصد عملکرد بهتر ارائه می‌دهد.