شمس تبریزی، چهرهای مرموز و تاثیرگذار در تاریخ ادبیات ایران، زندگی پر از رمز و راز و رابطهای ویژه با مولانا داشت که هنوز هم الهام بخش بسیاری است.
به گزارش نمابان و به نقل از پلاس، طبق منابع معتبر از زندگی نامه شمس تبریزی نام اصلی او محمد بن علی بن ملکداد تبریزی بوده و شمسالدین یا شمس تبریزی لقب وی محسوب میشده است. شمس تبریزی سال ۶۸۲ هجری قمری در تبریز متولد شد و از همان دوران کودکی به عرفان علاقه بسیاری نشان میداد. گفته میشود که این عارف بزرگ سده هفتم که روی شعر و شخصیت مولانا بهطرزی غیرقابلانکار تاثیر گذاشت، شخصیتی گوشهگیر داشت و بیشتر عمر خود را در سفر میگذراند. شمس کسی بود که باعث شد مولانا کاملا از اعتقادات و روش زندگی خود دست برداشته و بهکلی دگرگون شود. هفتم مهرماه هر سال در تقویم رسمی کشور به روز بزرگداشت شمس نامگذاری شده است.

شمس در ابتدای راه توسط شمس خونجی تعلیم و آموزش داده میشد و در ادامه او راه و روش سلوک و عارفی را از استادانی همچون سله باف یا شیخ رکن الدین محمد سُجاسی معروف به پیر سُجاسی آموخت.
شمس در مورد مادر و پدر خود صحبت چندانی به میان نمیآورد و آثاری نیز درباره آنها به جا نمانده است. شمس در جایی درباره نازپرورده بار آمدن خود گفته است: این عیب از پدر و مادر بود که مرا چنین به ناز برآوردند.
قدیمیترین مدارک درمورد زندگی و راه رسم شمس تبریزی را میتوان ابتدای نامه سلطان والد یا رساله سپهسالار دانست.
بهطور کلی اطلاعات جامعی در مورد این عارف بزرگ در دسترس نیست که همین موضوع ریشه در بیزاری او از شهرت دارد. او حتی در زمان حیاتش هم چندان در معرض دید عموم ظاهر نمیشد.
شمس تبریزی به مکتبداری علاقه زیادی داشت و در هر توقفگاهی که مکتبی در آن وجود داشت، مدتی را به مکتبداری مشغول میشد. شمس در برابر آموزش و مکتبداری هیچ مزدی دریافت نمیکرد و این کار را همواره در طول سفر بهرایگان انجام میداد.
فاصله علمی، شخصیتی و رفتاری شمس چنان با اطرافیانش زیاد بود که حتی صحبتهای کوتاه نیز بهسختی میان او و دیگران شکل میگرفت. از عکس واقعی شمس تبریزی یا عکس مولانا و شمس تبریزی، در حال حاضر تصویر موثقی در منابع معتبر یافت نشده است.
منبع: ستاره
بدون دیدگاه