رازهای ناگفته حافظ: چگونه بلبلان از دی به سحر رسیدند؟

با بازخوانی اشعار حافظ، سفری عاطفی به روزهای گذشته و انتظار بازگشت یار را تجربه کنید که چگونه بلبلان در این مسیر چه رنج‌ها کشیدند.

زهی خجسته زمانی که یار بازآید
به کامِ غمزدگان غمگُسار بازآید

به پیشِ خیلِ خیالش کشیدم اَبلقِ چشم
بدان امید که آن شهسوار بازآید

اگر نه در خمِ چوگان او رَوَد سَرِ من
ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید

مقیم بر سرِ راهش نشسته‌ام چون گرد
بدان هوس که بدین رهگذار بازآید

دلی که با سرِ زلفین او قراری داد
گمان مَبَر که بدان دل قرار بازآید

چه جورها که کشیدند بلبلان از دی
به بویِ آن که دگر نوبهار بازآید

ز نقش بندِ قضا هست امید آن حافظ
که همچو سرو به دستم نگار بازآید

منبع: عصر ایران

شناسه خبر: 260249

۳۰ آذر ۱۴۰۴ | ساعت: ۱۳:۰۴ | بازدید: 0