طراحی لباس این سریال بر عهده پگاه ترکی بوده است؛ طراحی که با نگاهی دقیق به جزئیات تاریخی، توانسته نقش مهمی در فضاسازی و هویت بصری «بامداد خمار» ایفا کند.طراحی لباس سریال «بامداد خمار»؛ بازآفرینی تهران قدیم

سریال «بامداد خمار» اقتباسی از رمانی به همین نام است که مخاطب را به تهران قدیم می برد؛ دوره ای نزدیک به اواخر قاجار و اوایل پهلوی، زمانی که پوشش و نوع لباس، یکی از مهم ترین نشانه های تمایز طبقاتی در جامعه محسوب می شد. توجه دقیق به این فضا و بازآفرینی حال وهوای تاریخی، باعث شده طراحی لباس این سریال به یکی از شاخص ترین و جذاب ترین مؤلفه های بصری آن تبدیل شود.

پوشش اجتماعی زنان؛ چادر و روبند

در فضاهای اجتماعی، استفاده از چادر و روبند از عناصر رایج پوشش زنان در آن دوره بوده که در سریال «بامداد خمار» نیز با دقت تاریخی بازنمایی شده و به باورپذیری فضای روایت کمک کرده است.

دامن های پف دار و چندلایه؛ نماد طبقه اجتماعی

در طراحی لباس شخصیت های زن، دامن های چندلایه و فرم های پف دار به وفور دیده می شود. این حجم سازی ها صرفاً جنبه زیبایی ندارند، بلکه بازتابی از هویت مد آن دوره تاریخی هستند و به خوبی تفاوت میان طبقات مرفه و اقشار پایین تر جامعه را در پوشش شخصیت ها نشان می دهند.

روسری های قواره دار؛ امضای استایل دوره قاجار

یکی دیگر از ویژگی های مشترک استایل زنان، استفاده از روسری های قواره دار و بلند است. شیوه بستن روسری و هدایت یک سمت آن به عقب، از ارکان اصلی استایل زنان در دوران قاجار به شمار می رفت که در این سریال نیز به درستی بازآفرینی شده است

آرایش زنان در «بامداد خمار»؛ تلفیق سنت و نگاه امروزی

آرایش های بولد و نسبتاً غلیظ، همراه با ابروهای پهن، بلند و گاه پیوسته، از شاخصه های زیبایی شناسی آن دوره بوده است. این ویژگی ها در سریال با نگاهی امروزی بازطراحی شده اند تا برای مخاطب معاصر نیز قابل درک و ملموس باشند.

تزئینات لباس و تفاوت طبقاتی در طراحی پوشش

در بسیاری از لباس ها، تزئینات دستی مانند زری دوزی، گیپور و تور به چشم می خورد. استفاده از متریال های وزین و تزئینات پرکار در حاشیه لباس ها، اغلب مختص شخصیت های متعلق به طبقات اجتماعی بالاتر است، در حالی که برای افراد معمولی تر، پارچه های ساده تر با تزئینات محدودتر انتخاب شده است.