منتقدان نظرات خودشان را درباره فصل دوم سریال The Pitt بیان کردند و نمرات بسیار خوبی به آن دادند.
سریال The Pitt یک درام پزشکی است که توسط آر اسکات جمیل خلق شده و جان ولز و نوآ وایل تهیهکنندگی اجرایی آن را بر عهده دارند. این سه نفر پیشتر در سریال ER نیز همکاری موفقی با هم داشتهاند. داستان سریال بر کارکنان بخش اورژانس یک مرکز درمانی خیالی به نام Pittsburgh Trauma Medical Center تمرکز دارد؛ جایی که پزشکان و پرستاران باید در طول یک شیفت طاقتفرسا با کمبود نیرو، مشکلات مالی و فشارهای شدید کاری دستوپنجه نرم کنند.
تاکنون در وب سایت راتن تومیتوز ۲۱ نقد برای فصل دوم سریال The Pitt منتشر شده که امتیاز ۹۵ درصد را برای آن به همراه داشته است. در وب سایت متاکریتیک نیز امتیاز ۹۲ از صد برای این سریال به ثبت رسیده که بر اساس ۱۳ نقد منتشر شده برای آن در این وب سایت است. در ادامه نظر منتقدان درباره این سریال را مشاهده میکنید.

«۱۰۰/۱۰۰ – Screen Rant | منتقد: بن گیبونز»
فصل دوم سریال The Pitt همچنان یکی از درگیرکنندهترین و هیجانانگیزترین درامهای پزشکی تلویزیون را ارائه میدهد و از نظر شخصی، فصلهای ۳، ۴ و ۵ هرچه زودتر از راه برسند، بهتر است.
«۱۰۰/۱۰۰ – RogerEbert.com | منتقد: برایان تالریکو»
خبر واقعاً خوب این است که سریال The Pitt در آغاز فصل دوم پرتنش خود ذرهای افت نکرده است. شگفتانگیز است که The Pitt تا همین حالا چقدر شبیه سریالی به نظر میرسد که سالها روی آنتن بوده است. تنها شخصیت اصلی جدید این فصل، دکتر باران الهاشمی، با اجرایی جاندار و درخشان به تصویر کشیده شده، اجرایی که بدون اغراق میتوان آن را در میان بهترین بازیهای سال دانست و سپیده معافی با آن میدرخشد.
«۹۱/۱۰۰ – Consequence | منتقد: لیز شانون میلر»
بر اساس ۹ قسمت ابتدایی که در اختیار منتقدان قرار گرفته، آر اسکات جمیل، خالق سریال، به همراه نویسندگان The Pitt (که نوآ وایل هم در میان آنهاست)، موفق شدهاند تمام ویژگیهایی را که فصل اول را تا این حد موفق کرده بود، حفظ کنند و در عین حال، عناصر تازهای اضافه کنند تا حس پیشرفت و تکامل سریال از بین نرود. خلاصه اینکه The Pitt دقیقاً همان کاری را انجام میدهد که بهترین سریالها، بهویژه پس از یک فصل اول درخشان، انجام میدهند.
«۹۰/۱۰۰ – Variety | منتقد: آلیسون هرمان»
البته سریال در جاهایی که تلاش میکند فیلمبرداری فشردهای را انجام دهد و بازیگرانش را تا مرز فروپاشی پیش میبرد، کمی دچار مشکل میشود. شوخیهای قدیمی درباره سریال ۲۴ و اینکه جک باور چند روز فاجعهبار را میتواند پشت سر بگذارد، هنوز هم ملموس هستند. با این حال، سریال The Pitt در لحظات آرامتر میدرخشد؛ جایی که بازیگران با ظرافتی بسیار کم اما حسابشده، بازی خود را متناسب با رشد و تغییر شخصیتهایشان تنظیم میکنند.
«۸۸/۱۰۰ – Slant Magazine | منتقد: استیون اسکایفی»
چند لحظه احساسی وجود دارد که کمی به سمت اغراق کلیشهای میلغزد، مثل زمانی که لنگدن از کتابی درباره رازهای پدر بودن نقلقول میکند. اما در فصل دوم، جذابیت قدیمی و کلاسیک سریال همچنان بیرقیب باقی مانده است.
«۸۰/۱۰۰ – Collider | منتقد: ترز لاکسون»
در نهایت، فصل دوم The Pitt بیش از پیش روی همان عناصری تأکید میکند که از ابتدا سریال را موفق کرد؛ لحظات احساسی عمیقتر میان کارکنان و بیماران، پروندههای پرتنشتر و پیچشهای غافلگیرکنندهای که بیمارستان را وادار میکند خودش را با اتفاقات هماهنگ کند. با این حال، اگر در فاصله بین دو فصل، در ذهن خودتان روابط عاشقانه احتمالی میان شخصیتها را تصور کرده باشید، بازگشت سریال ممکن است برایتان کمی ناامیدکننده باشد.
«۷۵/۱۰۰ – IndieWire | منتقد: بن تراورس»
در برخی مقاطع، ریتم بیامان سریال The Pitt به ارائه پیامهای آن غلبه میکند. تعداد زیادی از قسمتها با تعلیقهایی نسبتاً دلبخواهی به پایان میرسند که صرفاً برای جلو بردن مخاطب طراحی شدهاند و تعداد کمی از ساعتهای شیفت دکتر رابی بهتنهایی آنقدر تأثیرگذار هستند که مستقل به نظر برسند. با این وجود، وقتی این ضعفها در خدمت تصویر کلی و هدف بزرگتر سریال قرار میگیرند، راحتتر میتوان از آنها چشمپوشی کرد.
منبع: گیمفا
بدون دیدگاه