نقد و بررسی بازی LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight

LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight از همان لحظه‌ی معرفی به یکی از بازی‌های مورد انتظار سال ۲۰۲۶ برای بدل شد. به عنوان یک طرفدار پروپاقرص شوالیه‌ی تاریکی، نه تنها خاطرات بسیار خوبی با اولین عنوان لگویی این ابرقهرمان دارم، بلکه با دیدن نمایش‌های این نسخه، مشتاقانه منتظر اثری بودم که پس از سال‌ها، مجدد تجربه‌ای درخور برای Batman به ارمغان بیاورد. حال پس از تجربه‌ی این اثر با قطعیت می‌توانم بگویم که Legacy of the Dark Knight یکی از برترین آثار ابرقهرمانی است که طی سالیان اخیر عرضه شده.

بیوگرافی کیمیا رفیق خانم کزازی سریال کلینیک رویا + عکس های شخصی

در هم آمیختگی میراث شوالیه‌ی تاریکی در یک قاب

LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight از همان اولین نمایش یک شعار بزرگ در خود داشت، شعاری که به خوبی در نام آن نیز قرار دارد و آن هم پرداختن به تاریخچه و میراث Batman در قالبی نو و تازه بود. بازی‌های لگویی پیشین Batman در کل تاکید خاصی بر روایت و داستان نداشتند؛ بازی اول که کاراکترهای صامت داشت و نسخه‌های دوم و مخصوصا سوم با وجود برجسته‌تر شدن داستان‌هایشان، اصلا تمرکز اصلی خود را روی بتمن نمی‌گذاشتند. اما Legacy of the Dark Knight این سنت را شکسته و روایت را به یکی از جذابیت‌های اصلی خودش تبدیل می‌کند.

داستان این بازی روایت دوره‌های مختلف از فعالیت‌های بتمن محسوب می‌شود که کلیات داستان‌های فیلم‌های این کاراکتر در سال‌ها و دوران‌های مختلف را با روایت اورجینال خود در هم آمیخته و در نهایت یک داستان بسیار سرگرم کننده و گیرا همراه با چاشنی کمدی همیشگی عناوین لگویی را به ارمغان می‌آورد. داستان از کودکی Bruce Wayne و روایت معروف مرگ پدر و مادر او آغاز می‌شود. بازی حتی به شما اجازه‌ی کنترل Bruce در این نقطه از زندگی‌اش را به طور محدود می‌دهد!

پس از این مقدمه شما کنترل Bruce جوان را بدست می‌گیرید که به دنبال درگیری با Carmine Falcone و آشنایی با Ra’s al Ghul توسط او در لیگ سایه‌ها و یا همان “League of Shadows” آموزش می‌بینید. در این نقطه از داستان تقریبا از سه منبع مختلف ایده‌هایی گرفته شده است. ما شاهد الهاماتی از فیلم The Batman 2022، کامیک Year One و حتی فیلم Batman Begins هستیم و همانطور که اشاره کردم، بازی با ایده‌های اورجینال خود، این الهامات را به شکلی یک‌پارچه ارائه می‌کند.

شما در طول داستان بازی علاوه بر Batman، با تعداد زیادی از یاران محبوب او از جمله Jim Gordon ،Catwoman و Robin در کنار شروران متعدد همچون Penguin یا Joker ملاقات می‌کنید و به رسم همیشگی آثار لگویی، می‌توان گفت با طیف گسترده‌ای از کاراکترها روبه‌رو هستیم که البته به شکلی بسیار خوب در بازی و داستان آن به کار گرفته شده‌اند.

این رویکردی است که بازی در راستای به نگارش در آوردن داستان و روند کلی روایت خود پیش می‌گیرد و در آن موفق ظاهر می‌شود، هر چند که گاهی اوقات تلوتلو می‌خورد که در ادامه کمی به آن خواهم پرداخت. اما پیش از آن باید یک خصوصیت را درباره‌ی این بازی و نحوه روایت آن به شدت تحسین کنم و آن هم روند تصاعدی و “Progressive” آن است، بدین معنا که شما در طول بازی به راستی یک روند رو به جلو را نه تنها برای کاراکتر Batman بلکه برای شهر گاتهام نیز احساس می‌کنید.

در حالی که Batman رشد می‌کند، ابعاد مختلف گاتهام نیز به نمایش در می‌آید و شما روند شکل‌گیری گالری بزرگ ابر شروران این شهر را نیز مشاهده می‌کنید. این بازی برخلاف سه‌گانه‌ی Arkham، در کنار ارائه یک گاتهام بسیار وفادار، آن را به عنوان یک کاراکتر به تصویر کشیده و به آن جان می‌دهد به طوری که همچون بسیاری از فیلم‌ها و انیمیشن‌های Batman شما جنب و جوش بیشتری از طرف این شهر احساس می‌کنید.

اما این مورد مرا مستقیما به یکی از مشکلات این بازی در ابعاد روایی می‌رساند و آن هم Pacing و تعلیق آن در برخی نقاط است؛ به طوری که گاهی اوقات یک سری اتفاقات یا حتی اقتباس‌هایی که از فیلم‌ها انجام شده است بسیار پر سرعت و عجولانه پیش می‌روند و در حالی که بازی در داستان خود به شما پیشرفت حاصل از آن را نشان می‌دهد، به دلیل سرعت زیاد، گاها شما احساس نمی‌کنید که این پیشرفت توجیه منطقی داشته است.

چنین چیزی به صورت موردی در قبال برخی نقاط خط داستانی و اقتباس‌ها اتفاق می‌افتد و تعلیق روایی کلی بازی که در اکثریت مواقع خوب است را متزلزل می‌کند. به عنوان مثال دوره‌ی Year One که به آن اشاره کردم در برخی موارد یا به صورت بسیار عجولانه و بیشتر به منظور ایجاد نوستالژی اقتباس شده در حالی که در برخی دیگر از موارد به شکلی گسترده به برخی پلات‌های این دوره پرداخته شده است. همین مسئله شیفت برخی شخصیت‌پردازی‌ها را کمی غیر منطقی جلوه می‌دهد.

شاید با خودتان بگویید «از یک بازی لگویی چه انتظاری داری؟» اما در پاسخ باید بگویم Legacy of the Dark Knight به طور جدی سعی بر روایت یک داستان دارد و بر خلاف عناوین پیشین Lego Batman صرفا به آن به عنوان یک محرک برای پیشبرد بازی نگاه نمی‌کند بنابراین بسیاری از معیارهای روایی برای آن صادق است. البته همانطور که گفتم این تزلزل تعلیق یک مشکل دائمی نیست و به طور کلی این تجربه یک تجربه‌ی روایی بسیار گیرا همراه با پردازش درست و حسابی از شخصیت‌ها ارائه می‌دهد که به شدت سرگرم کننده است.

به رسم Arkham به سبک LEGO

در مبحث گیم‌پلی، Legacy of the Dark Knight رویه‌ای بسیار جذاب و در عین حال متفاوتی را نسبت به عناوین پیشین اتخاذ کرده است و آن هم تکیه بر ساختار سیستم مبارزات سه گانه‌ی Arkham است. از همین رو ما با یک روند ساختارمند و ریتم بسیار مطلوب در مبارزات بازی روبه‌رو هستیم. بهترین حالتی که می‌توانم گیم‌پلی این بازی را مخصوصا به عنوان یک اثر لگویی توصیف کنم «یک‌پارچه و هدفمند» است. اینطور بگویم که در هنگام تجربه‌ی این بازی، به خوبی علاقه و دقت سازندگان در تثبیت یک تجربه‌ی اختصاصی از دنیای این ابرقهرمان را احساس می‌کنید، حسی که از اثری همچون Gotham Knights دریافت نکردم.

بازی در کلیات سیستم‌های تعاملی خود تا حد زیادی حس‌وحال سه‌گانه‌ی استودیوی Rocksteady را منتقل می‌کند در حالی که به طور هم‌زمان ماهیت لگویی منعطف و خود را حفظ می‌کند. همانطور که اشاره کردم، هسته‌ی مبارزات بازی تا حد زیادی مشابه به سه‌گانه‌ی Arkham است. شما می‌توانید با ضربات متعدد کمبوی خود را افزایش دهید و به سرعت بین دشمنان جابه‌جا شوید. همچنین استفاده از گجت‌ها و دفاع به موقع در مقابل ضربات دشمنان یک بخش جدانشدنی از سناریوهای مبارزات هستند.

البته از آن جایی که با یک اثر لگویی روبه‌رو هستیم، Batman تنها ستاره‌ی قابل بازی در این عنوان نیست و شما با پیشروی در داستان و ملاقات با کاراکترهای جدید می‌توانید آن‌ها را همراه خود داشته باشید و بین آن‌ها سوییچ کنید! به عنوان مثال Gordon اولین کاراکتر همراه شما در این بازی به شمار می‌آید که از گجت‌های متفاوتی برخوردار بوده و حتی برخی انیمیشن‌های اختصاصی خودش را دارد. البته لازم به ذکر است که این کاراکترها در بخش عمده‌ای از ابعاد گیم‌پلی، مسیر یکسانی را با Batman دنبال می‌کنند اما به لطف انیمیشن‌های اختصاصی متعددی که دارند، کنترل آن‌ها حس متفاوتی را منتقل می‌کند.

این مسئله اما در روند مبارزات ممکن است پس از مدتی موجب یک‌نواخت شدن نحوه تعامل بازیکن با مکانیزم‌ها شود اما در نهایت به عنوان یک اثر لگویی، بازی آنقدری عمق مکانیکال و تنوع کاراکتر دارد که بتواند مبارزات خود را در طولانی مدت بالانس کند. مخفی‌کاری نیز بخش عمده‌ای از گیم‌پلی را به خود اختصاص داده و بیش از سناریوهای مبارزات، بر گجت‌های کاراکترها متکی است. شما می‌توانید با استفاده از تعاملات محیطی در کنار استفاده از گجت‌ها و قابلیت‌های اختصاصی کاراکترها، از نهایت پتانسیل بُعد مخفی‌کاری بهره ببرید.

یکی از مواردی که به متعادل شدن کشش بازی در طولانی مدت کمک کرده است، درخت مهارتی است که به پلیر ارائه می‌شود تا توانایی‌های Batman را نه تنها در مبارزات بلکه در دیگر ابعاد گیم‌پلی نیز افزایش دهد. همانطور که کمی قبل‌تر اشاره کردم، این بازی تاکید بسیاری بر رشد Batman و عبور از دوران‌های مختلف او دارد و این در گیم‌پلی نیز صدق می‌کند.

رویکرد به این شکل است که با باز شدن هر بخش از این درخت مهارت، احساس می‌کنید به عنوان شوالیه‌ی تاریکی، یک قدم به سمت جلو حرکت کرده‌اید. تنوع مهارت‌های ارائه شده در این بخش قابل قبول بوده و در کل پویایی بسیار خوبی در گیم‌پلی بازی ایجاد می‌کند؛ از قابلیت‌های مربوط به کاوش همچون Gliding و توانایی‌های کاراگاهی گرفته تا مهارت‌های مبارزه همگی در این بخش حضور دارند.

در کنار این درخت مهارت، یک منوی اختصاصی برای ارتقا گجت‌ها و قابلیت‌های اختصاصی هر کاراکتر قابل بازی نیز تعبیه شده که می‌تواند به طور تاثیرگذاری مبارزات و مخفی‌کاری را تحت شعاع قرار دهد و تنوع مکانیکال مطلوبی به آن‌ها بیافزاید. اما بگذارید کمی به دیگر ابعاد گیم‌پلی از جمله کاوش و زمین بازی ما یعنی گاتهام بپردازیم.

در همین ابتدا باید بگویم که سازندگان در به تصویر کشیدن یک گاتهام تاریک اما زنده سنگ تمام گذاشته‌اند. در واقع این تصویر از گاتهام شاید یکی از کامیک بوکی‌ترین و وفادارترین تصاویری باشد که تا به حال در یک اثر تعاملی به وجود آمده البته با کمی چاشنی اختصاصی کمدی که همیشه در آثار لگویی وجود داشته است. یکی از مواردی که حتی بیشتر از عناوین Arkham در این بازی دوست داشتم، زنده بودن شهر گاتهام به جای متروکه بودن آن بود. این تصویر واقعی گاتهام چیزی است که در اکثریت کامیک بوک‌ها، فیلم‌ها و یا حتی انیمیشن‌های Batman از جمله Animated Series به نمایش در می‌آید.

ساکنان شهر همیشه بخشی از معادله بودند و Legacy of the Dark Knight به بهترین شکل آن‌ها را به تصویر می‌کشد به طوری که حتی از قدم زدن در خیابان‌ها یا رانندگی در آن‌ها، تماشای NPCهای بازی و دقت به جزئیات و ظرافت‌های به کار رفته در آن‌ها لذت می‌بردم. صحبت از رانندگی شد، در همین راستا باید بگویم رانندگی با Batmobile همچون عنوان Arkham Knight به طور کامل در این بازی پیاده‌سازی شده است! البته قسمت‌های قبلی Lego Batman نیز از مکانیزم «رانندگی» برخوردار بودند اما پیاده‌سازی آن‌ها فرسنگ‌ها با این بازی فاصله دارد.

در Legacy of the Dark Knight ما شاهد رویکردی مشابه به Arkham Knight اما حتی بهینه‌تر هستیم، به طوری که بتموبیل در هیچ نقطه‌ای از بازی به شما تحمیل نمی‌شود و استفاده از آن همیشه جذاب است. مکانیزم رانندگی در این بازی کمی از حالت آرکیدی عناوین پیشین می‌کاهد و تجربه‌ی لذت بخش‌تری را ارائه می‌دهد.

همچنین تنوع بت‌موبیل‌ها نیز بسیار خوب بوده و شما به تعداد زیادی از بت‌موبیل برجسته‌ی تاریخ Batman از مدل ۸۹ و Beyond گرفته تا Arkham Knight و The Batman 2022 همگی در این بازی حضور دارند. البته کمیت همیشه یکی از نقاط قوت عناوین لگویی بوده است و در حالی که این نسخه لزوما در زمینه‌ی کمیت با قسمت دوم یا سوم برابر نیست اما در ازای آن پارامتر کیفیت را نیز به معادله اضافه کرده است. بدان معنا که حالا وسایل نقلیه هر کدام حس‌وحال خاص خود را منتقل کرده و به راستی فراتر از صرفا یک «مکانیزم سطحی» جلوه می‌کنند. لازم به ذکر است که علاوه بر Batman، کاراکترهای قابل بازی دیگر نیز از وسایل نقلیه‌ی اختصاصی خود برخوردارند.

اما در حالی که کاوش و پرسه زدن در گاتهام بسیاری لذت بخش است، در زمینه‌ی فعالیت‌های فرعی متاسفانه بازی حرف زیادی برای گفتن ندارد و حتی شاید بیش از حد اشباع به نظر برسد. دلیل اصلی این مورد تعدد بالای آیتم‌های کالکتیبل در محیط شهر است. البته فعالیت‌های فرعی همچون مسابقات با Batmobile یا معماهای Riddler وجود دارند اما در نهایت هیچ کدام آنقدری جذاب نبودند که مرا از روند اصلی بازی جدا کرده و به سمت خود بکشانند.

این مورد یکی از بزرگ‌ترین مشکلات بازی در نگاه من بود، چرا که به راستی پتانسیل بسیاری برای ارائه فعالیت‌های فرعی جذاب در این ورژن از گاتهام وجود داشت. البته از آن جایی که در حال صحبت از یک بازی لگویی هستیم، شما در طول تجربه‌ی خود به «پازل»‌های مختلفی برمی‌خورید که بعضا نیازمند بهره‌گیری از قابلیت‌های اختصاصی کاراکترهای مختلف و همکاری بین آن‌هاست؛ از همین رو می‌توان گفت این پازل‌ها بعضا برخی از سرگرم کننده‌ترین فعالیت‌های فرعی هستند که در اطراف گاتهام یافت می‌شود.

شخصی‌سازی در این نسخه از Lego Batman بسیار گسترده و لذت بخش‌تر شده است. شما نه تنها با طیف گسترده‌ای از لباس‌های متعدد برای Batman مواجه هستید، بلکه این برای هر کاراکتر قابل بازی دیگر نیز صدق می‌کند! Batcave نیز به رسم تمامی آثار لگویی پیشین این ابرقهرمان مجددا در این نسخه به عنوان یک مکان قابل دسترس حضور دارد اما حالا حتی بهتر از قبل به تصویر کشیده شده است.

شما در طول روند بازی، چگونگی ساخته شدن و حتی گسترش Batcave را نه تنها مشاهده می‌کنید بلکه به طور مستقیم در آن دست خواهید داشت! شما با جمع‌آوری پول امکان ارتقا و شخصی‌سازی این محیط را دارید؛ از ساخت بخش‌های جدید از جمله محیط تمرین یا آزمایشگاه گرفته تا شخصی‌سازی دکوراسیون غار با استفاده از آیتم‌های متعدد قابل خریداری! همین خصوصیات حالا Batcave را به محیطی تبدیل کرده است که دائما در طول روند بازی به آن بازگشته و در آن وقت می‌گذرانید و به شدت از این سازوکار لذت بردم.

یک گاتهام تاریک، یک گاتهام زنده

اما در نهایت می‌خواهیم کمی به ابعاد فنی، صوتی و بصری بازی بپردازیم. همانطور که در بخش قبلی به طور جزئی اشاره کردم، LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight یکی از بهترین ارائه‌ها را از شهر گاتهام، حداقل در کلیات دارد. ما با شهری تاریک و اتمسفریک روبه‌رو هستیم و تیم سازنده به شکلی عالی موفق به خلق تضاد میان زندگی در حال جریان و جنایات زیر پوست شهر شده‌اند.

از لحاظ ظاهری، ما با رنگ‌های مرتعش بیشتری در شهر روبه‌رو هستیم. چراغ‌های رنگین ساختمان‌ها به شکل جذابی آسمان شهر را روشن می‌کنند اما چنین موضوعی به هیچ عنوان از فضاسازی شهر نمی‌کاهد بلکه حتی برعکس، عمق بیشتری به آن می‌بخشد. وضعیت آب و هوایی شهر نیز گاها بارانی می‌شود و با افزودن یک آمبیانس جذاب، یک داینامیک عالی در نحوه ارائه‌ی گاتهام بوجود می‌آورد.

توجه به جزئیات نیز یکی از موارد برجسته‌ی این بازی مخصوصا در زمینه‌ی دنیاسازی به شمار می‌آید. اگر شما به قدم زدن در شهر و توجه به NPCها مشغول شوید به خوبی می‌توانید تنوع تحسین برانگیز آن‌ها را مشاهده کنید که در نهایت باعث باورپذیرتر شدن شهر می‌شود. به عنوان مثال ممکن است افرادی را مشاهده کنید که در حال وقت گذرانی هستند، در گوشه‌ای دیگر فردی را روی ویلچر مشاهده کنید در حالی که در طرف دیگر پیرمردی با عصا در حال عبور از خیابان است. تنوع سنی، ظاهری و انیمیشن‌های متنوع NPCها باعث شده است شهر گاتهام بسیار زنده به نظر برسد. برخی از این اشخاص حتی از دیالوگ‌هایی برخوردار بوده و نسبت به اتفاقات واکنش نشان می‌دهند!

می‌توان گفت در زمینه‌ی Presentation و ارائه، تیم سازنده عشق و علاقه‌ی بسیاری را در بازی خود ریخته و سعی کرده است به راستی تجربه‌ای به یادماندنی به ارمغان بیاورد. این رویکرد در ابعاد صوتی و ساندترک بازی نیز به خوبی جلوه می‌کند. در طول تجربه، ساندترک‌های نمادین مختلفی از Batman در کنار ترک‌های اورجینال به گوشتان خواهد رسید که همگی به مکملی عالی برای استایل و فضاسازی بازی تبدیل می‌شوند.

صداپیشگی‌ها اما بخشی است که حقیقتا کمی سینوسی عمل می‌کند. در حالی که برخی کاراکترها از صداپیشگی‌های بسیار خوبی برخوردار هستند، برخی دیگر از کاراکترها لزوما صداپیشگان قدرتمندی ندارند و حتی برخی از آن‌ها از صداپیشگان نسبتا بهتری در نسخه‌های قبلی برخوردار بودند. البته همچنان این بدان معنا نیست که این دست از کاراکترها از صداپیشگی‌های «بدی» برخوردارند بلکه بیشتر بر ضعف نسبی آن‌ها دلالت دارد.

عملکرد فنی و بهینه‌سازی کلی بازی روی PC نیز کمی عجیب است. در حالی که بازی روی تنظیمات گرافیکی بالا فریم ریت مطلوبی ارائه می‌دهد اما گاها با میکرو فریزهایی به تجربه آسیب می‌زند. این Stutterها حتی با پایین آوردن تنظیمات گرافیکی یا استفاده از DLSS برطرف نشده و به نظر می‌رسد بازی در بهره‌گیری بهینه از CPU مخصوصا در محیط‌های باز و شلوغ کمی مشکل دارد. اما خوشبختانه وضعیت این Micro Stutterها آنقدری وخیم نیست که تجربه‌ی بازی را مختل کند اما باید امید داشت که در ادامه با برخی آپدیت‌ها برطرف شود.

اما با گذر از این مسائل باید گفت که LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight یک تجربه‌ی ابرقهرمانی بسیار لذت بخش از شوالیه‌ی تاریکی محسوب می‌شود که مخصوصا در زمینه‌ی فضاسازی وفادار به کامیک بوک‌ها و فیلم‌هایی که سعی در اقتباسشان دارد بسیار خوب عمل می‌کند.