حسابداران و حسابرسان، محور احیای اعتماد عمومی و شفافیت اقتصادی

رئیس شورای عالی انجمن حسابداران خبره تأکید کرد تنها مسیر مهار ناترازی بانکی و بازسازی اعتماد عمومی، استقرار نظم مالی در بنگاه‌ها و اتکا به نقش حرفه‌ای حسابداران و حسابرسان است.

حسابداران و حسابرسان، محور احیای اعتماد عمومی و شفافیت اقتصادی
13192 بازدید

به گزارش خبرنگار مهر، رحمت‌الله صادقیان، رئیس شورای عالی انجمن حسابداران خبره و عضو سابق شورای عالی بورس در حاشیه مراسمی که به مناسبت روز حسابدار توسط انجمن حسابداران خبره برگزار شده بود با تبریک روز و هفته حسابدار، در جمع خبرنگاران گفت مهم‌ترین راه ترمیم ناترازی‌های بانکی و ارتقای شفافیت در نظام مالی کشور، اتکا به توان حرفه‌ای حسابداران و حسابرسان است.

او با بیان اینکه «بهترین مرجع اطمینان‌بخشی مالی حسابرسان هستند»، تأکید کرد که مسیر اعتماد عمومی و ثبات اقتصادی بدون بهره‌گیری از خدمات حرفه‌ای جامعه حسابداران و حسابرسان ممکن نیست.

صادقیان با تشریح «مثلث نظم مالی»، که آن را زیربنای سلامت اقتصادی کشور دانست، توضیح داد: ضلع اول این مثلث، نظم و انضباط مالی و اقتصادی است. اگر این نظم در بنگاه‌ها -از کوچک تا بزرگ- مستقر شود، نتیجه طبیعی آن شکل‌گیری ضلع دوم، یعنی «شفافیت» است؛ شفافیتی که بنگاه‌ها را به ساختمان‌های شیشه‌ای تبدیل می‌کند، قابل رؤیت از درون و بیرون.

به گفته او، ضلع سوم این مثلث «باور و اعتماد اجتماعی» است؛ مفهومی که بدون حسابداران و نظام حسابرسی قابل تحقق نیست.

او افزود: در شرکت‌های بزرگ و بنگاه‌های بورسی، مسیر ایجاد اطمینان و اعتماد عمومی تنها از طریق حسابرسی معتبر و حرفه‌ای می‌گذرد. همیشه آرزو داشته‌ام که نظم و انضباط مالی به یک دغدغه همگانی تبدیل شود.

صادقیان در ادامه در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران، به تشریح مفهوم « گزیر » پرداخت و با اشاره به پرونده بانک آینده گفت: «گزیر » با «گریز» که به معنای فرار است، تفاوت دارد. گزیر یعنی چاره‌اندیشی برای صیانت از حقوق و منافع عموم و همه ذی‌نفعان. این مرحله، پیش از انحلال قرار دارد و هدف آن یافتن راه‌حلی برای بازگرداندن بنگاه به وضعیت پایدار است.

او توضیح داد که در نظام‌های بانکی دنیا، گزیر یک مرحله پیش‌گیرانه و اصلاحی است که قبل از تعطیل شدن یک بنگاه انجام می‌شود.

صادقیان با اشاره به اصول حسابداری گفت: مبنای فعالیت همه شرکت‌ها، فرض تداوم فعالیت است؛ بنگاه‌ها موجودات زنده‌اند و عمر نامحدود در اساسنامه‌شان درج شده. اما اگر مجموعه به نقطه‌ای برسد که امکان ادامه راه نداشته باشد، دو مسیر وجود دارد: ادغام یا انحلال.

وی افزود: در صورت رسیدن به مرحله انحلال، هیئت تصفیه تعیین می‌شود و فرآیند بر اساس قانون آغاز می‌گردد. اما گزیر مرحله قبل از این وضعیت است؛ زمانی که هنوز فرصت چاره‌جویی، ایجاد نظم و اصلاح ساختار وجود دارد. اگر این چاره‌اندیشی موفق باشد، بنگاه به مسیر فعالیت بازمی‌گردد و اگر نباشد، تصمیم انحلال اتخاذ و به مجمع پیشنهاد می‌شود.

صادقیان ناترازی‌های بانکی را مسئله‌ای دانست که «این روزها همه علاقه‌مند به ذکر نامش هستند»، اما تأکید کرد که حل آن بدون نقش‌آفرینی حرفه‌ای حسابداران و حسابرسان امکان‌پذیر نیست.

منبع: خبرگزاری مهر

ارسال نظر